>

صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / آستر در لباس چیست؟ هدف، انواع، پارچه ها و مزایا توضیح داده شده است

اخبار صنعت

آستر در لباس چیست؟ هدف، انواع، پارچه ها و مزایا توضیح داده شده است

در خیاطی و خیاطی، آستر یک لایه داخلی از پارچه است که در یک لباس، کیف، کت یا دامن قرار می‌گیرد تا درزهای خام را بپوشاند و قسمت داخلی آن را تمیز کند. جدا از پوسته بیرونی بریده می شود و در امتداد همان درزهای اصلی وصل می شود و آزادانه داخل لباس آویزان می شود. اگر تا به حال یک ژاکت را به سمت بیرون چرخانده اید و پارچه ای صاف و لغزنده را دیده اید که درزهای داخلی و پشت پارچه را می پوشاند، این یک آستر است.

آسترها چیزهای اضافی تزئینی یا فکر بعدی نیستند. آنها اساساً نحوه رفتار یک لباس را تغییر می دهند. آستر مناسب اصطکاک بین لباس شما و لباس زیر را کاهش می دهد، بنابراین یک کت پشمی به جای چسبیدن به پلیور ترمه به راحتی روی آن می لغزد. این کمک می کند تا دامن به طور یکنواخت پوشیده شود و از بیرون آمدن پارچه حجیم جلوگیری می کند. برای لباس های تابستانی، آستر نخی یا مسی رطوبت را جذب می کند و از شفاف شدن پارچه بیرونی جلوگیری می کند. برای کت های زمستانی، لایه اضافی هوا را به دام می اندازد و گرما را بدون اضافه کردن حجم قابل مشاهده می دهد.

این مقاله از دیدگاه یک تامین کننده لوازم جانبی پوشاک با بیش از دو دهه تجربه در تولید نوشته شده است، به این معنی که ما نه تنها بر روی تعریف، بلکه بر انتخاب، استفاده و منبع یابی آسترها و خطوط داخلی به درستی تمرکز می کنیم.

خط کشی در مقابل خط کشی در مقابل خط کشی: تفاوت چیست؟

مردم اغلب از "آستتر" به عنوان یک اصطلاح چتر استفاده می کنند، اما در تولید پوشاک حرفه ای، آستر، خط زیرین و اینترلاین سه لایه کاملاً متفاوت هستند. استفاده نادرست می تواند حس دست و ساختار لباس شما را خراب کند.

مقایسه آستر، خط کشی و خط کشی در تولید پوشاک
ویژگی آستر خط کشی اینترلاین
جایی که قرار می گیرد داخلی ترین لایه، درزهای داخلی را پنهان می کند به طور مستقیم در پشت پوسته بیرونی، به عنوان یک واحد به آن دوخته شده است بین پوسته بیرونی و آستر
نحوه اتصال آن لایه مستقل، دوخته شده به درزهای جانبی قبل از مونتاژ با پارچه بیرونی به هم چسبانده شده یا لبه شده است با چسب ذوب شده یا در جای خود دوخته شده است
هدف کلیدی راحتی، لغزش، تیرگی، پوشش داخلی به پارچه های نازک بدنه و تیرگی می بخشد گرما، شکل، سفتی یا پشتیبانی ساختاری را اضافه می کند
نمونه های نوع پارچه کوپر، ویسکوز، ابریشم، تافته پلی استر پنبه باتیست، ارگانزا، پشم سبک گداخت پذیر بافته شده، گداخت پذیر نبافته، پشم، پشم
از بیرون قابل مشاهده است نه، اما روی پرده تاثیر می گذارد اغلب یک بار دوخته نمی شود معمولا نامرئی است، اما برای سیلوئت حیاتی است

طبق مقاله ویکی‌پدیا در مورد آستر (دوخت)، آستر معمولاً از مواد صاف ساخته می‌شود تا بتوان آن را به راحتی روی آن قرار داد و برداشت. همین مدخل بین خطی که برای گرم کردن یا سفت کننده استفاده می شود و خط زیری که برای حمایت از آن به پشت پارچه دوخته می شود، تمایز قائل می شود. رایج ترین استفاده نادرست، برچسب زدن هر لایه داخلی به عنوان آستر است. در حقیقت، اینترلینینگ یک پسر عموی نزدیکتر به طیف محصولات خودمان است، که شامل خطوط داخلی بافته شده و غیر بافته می شود.

چرا آستر به لباس اضافه کنید؟ شش مزیت بتن

لباس‌های بدون خط زمانی که کاملاً نو هستند ظاهر خوبی دارند، اما به سرعت شکل خود را از دست می‌دهند و پس از چند بار پوشیدن، علائم استرس ناخوشایندی به خود می‌گیرند. آستر یک سرمایه گذاری کاربردی است. در اینجا شش روش خاص وجود دارد که آستر باعث بهبود عملکرد لباس می شود:

  • حفظ شکل: یک آستر به پارچه بیرونی یک لایه پشتی پایدار می دهد. کت‌های پشمی و لباس‌های ابریشم مصنوعی شکل مورد نظر خود را حفظ می‌کنند زیرا آستر فشار ناشی از سایش را جذب می‌کند و مانع از کشیده شدن مواد بیرونی در آرنج، صندلی و زانو می‌شود.
  • راحتی در برابر پوست: مواد زبر مانند پشم، تیوید و بوکله با بافت سنگین مستقیماً روی پوست احساس خارش می کنند. آستر صاف به عنوان یک مانع عمل می کند و در عین حال به پارچه بیرونی اجازه می دهد گرما را فراهم کند.
  • کاهش اصطکاک و بهبود لایه بندی: وقتی کت آستر دار روی بلوز ابریشمی می پوشید، هر دو لباس به راحتی از کنار هم می لغزند. این باعث کاهش چین و چروک در طول روز می شود.
  • شفافیت برای پارچه های شفاف: پارچه های تابستانی سبک مانند نوعی پارچه ابریشمی، ژورژت و پارچه جناغی سفید می توانند نیمه شفاف باشند. آستری با رنگی هماهنگ شفافیت را بدون تغییر رنگ بصری پارچه بیرونی از بین می برد.
  • پوشش داخلی تمیز و دوام: تمام قسمت های درز، لبه های بیش از حد قفل شده، و محفظه های خام پشت یک آستر پنهان شده اند. این همچنین از آن درزها در برابر اصطکاک محافظت می کند و عمر مفید لباس را به طور چشمگیری افزایش می دهد.
  • آسایش حرارتی در هر دو فصل: آستر با روکش DBL یا روکش برس‌کاری شده عایق کت‌های زمستانی را اضافه می‌کند، در حالی که آستر پنبه‌ای یا مسی در کت‌ها و لباس‌های کار تابستانی عرق را جذب می‌کند.

مواد متداول آستر و نحوه تطبیق آنها با لباس

هیچ پوشش جهانی وجود ندارد. انتخاب مناسب به پارچه بیرونی، نوع لباس، فصل مورد نظر و روش مراقبت بستگی دارد. در زیر یک جدول عملی وجود دارد که به شما کمک می کند منابع آستر را با دسته بندی لباس مطابقت دهید:

انتخاب پارچه آستر با توجه به ظاهر پوسته بیرونی و نوع لباس
آستر material خصوصیات بهترین برای
Cupro (نوع Bemberg) صاف، قابل تنفس، بدون استاتیک، جذب کننده رطوبت کت، کت، کت، شلوار دوخت
ویسکوز / ابریشم مصنوعی پرده نرم، تنفس خوب، لغزش متوسط لباس، دامن، کت
هابوتای ابریشم فیبر پروتئینی لوکس، سبک و طبیعی لباس رسمی، لباس، ژاکت سبک وزن
تافته پلی استر سفت، مقاوم در برابر چین و چروک، کم هزینه، پرداخت شفاف کت، کوله پشتی، کت های غیر رسمی
باتیست پنبه ای تنفس، طبیعی، با شستشو نرم می شود پیراهن های راحتی، لباس های تابستانی، لباس های کودکانه
استات ساتن صورت براق، احساس دست ابریشمی، قیمت خوب لباس شب، بلوز، دامن
آستر پشمی عایق، انعطاف پذیر، احساس غنی تر دست مانتوهای زمستانی، کت های شنل، لباس های سنگین

برای تولید کنندگان و برندها، یکی از نکاتی که اغلب نادیده گرفته می شود این است که آستر قبل از برش باید از قبل کوچک شود. آستری که پس از اولین شستشو 2 تا 3 درصد کوچک می شود، درزها را کشیده و در کنار پوسته بیرونی حباب ایجاد می کند. بسیاری از الگوسازان حرفه‌ای توصیه می‌کنند آستر را با سهولت کمی بزرگ‌تر از پوسته برش دهید، زیرا پارچه‌های آستر صاف تمایل دارند صاف‌تر آویزان شوند و آن‌طور که ممکن است پارچه بیرونی ایجاد کند، نمی‌شوند.

آستر کامل، نیم آستر و زیرخط: جایی که هر کدام بهترین کار را دارند

هر لباسی نیازی به آستر کامل ندارد. پوشش آستر هم بر هزینه و هم بر عملکرد تأثیر می گذارد. فاضلاب های حرفه ای به طور کلی سه سطح پوشش اصلی را تشخیص می دهند:

  • آستر کامل: پوشاندن کل قسمت داخلی بدنه لباس، از جمله آستین، دامن، یا پاهای شلوار. این تمیزترین پرداخت و قوی ترین پشتیبانی مهندسی را ارائه می دهد. این استاندارد برای کت ها، کت ها، کت ها و بیشتر دامن های دوخته شده است. آستر کامل در مقایسه با یک لباس بدون آستر تقریباً 15 تا 25 درصد به کل مصرف پارچه اضافه می کند، اما به طور قابل توجهی عمر لباس را افزایش می دهد.
  • آستر جزئی (که نیم آستر نیز نامیده می شود): پوشش تنها قسمت بالایی بدنه یا پانل های خاص، جایی که بزرگترین نقاط اصطکاک وجود دارد. به عنوان مثال، یک ژاکت نیمه خط درزهای داخلی را در قسمت پایین کمر نشان می دهد، اما نسبت به یک آستر کامل سبک تر و خنک تر به نظر می رسد. اغلب برای کت و شلوارهای تابستانی استفاده می شود، جایی که هنوز به حمایت قضاوت نیاز است، اما جریان هوای ثابت مهم تر است.
  • خط کشی: بر خلاف آستر سنتی، خط زیر مستقیماً بر روی پشت هر تکه الگوی پارچه بیرونی دوخته می شود، گویی دو لایه یک پارچه هستند. این روش درست زمانی است که می‌خواهید نرمی دقیق ماده بیرونی را حفظ کنید اما کدورت، پایداری و دوخت آن را بهبود ببخشید. خط کشی مانع از فرورفتن درزها در پارچه بیرونی می شود و اغلب برای لباس های توری، تاپ های ابریشمی شفاف و دامن های A-line استفاده می شود.

علاوه بر پوشش، سیستم‌های آستر جداشدنی مانند آسترهای زیپ‌این وجود دارد که در کت‌های سه‌فصل استفاده می‌شوند. اینها دقیقاً مشابه آستر لباس نیستند. آنها بیشتر شبیه یک پوسته داخلی قابل جابجایی هستند که می توانند جداگانه شسته شوند. برای برندهای لباس در فضای باز، آسترهای جداشدنی در تمام طول سال تطبیق پذیری دارند، اما در طول تولید به چسب زیپ مخصوص و دوخت های موقت نیاز دارند که هم زمان کار و هم مهارت کنترل کیفیت را افزایش می دهد.

نحوه انتخاب آستر مناسب برای لباس: راهنمای گام به گام

انتخاب آستر فراتر از دوست داشتن رنگ یا لمس است. شما باید ویژگی پوسته بیرونی و شرایط پوشیدن مورد انتظار را ارزیابی کنید. این روشی است که تیم فنی ما نزدیک شدن به فرآیند انتخاب یک سبک لباس جدید را توصیه می کند:

  1. پارچه بیرونی را وزن کنید. برای پارچه بیرونی زیر 170 گرم در متر مربع، آستری سبک مانند کوپر، ابریشم هابوتای یا ویسکوز را انتخاب کنید. برای پارچه های با وزن متوسط ​​بین 200 تا 350 گرم بر متر مربع، از تافت یا کوپر پلی استر معمولی استفاده کنید. برای پارچه های سنگین بالای 400 گرم در متر مربع، یک آستر برس خورده یا یک روکش لحاف اضافی را در نظر بگیرید.
  2. خونریزی رنگ را بررسی کنید. اگر از آستری با رنگ نیلی یا راکتیو روی پوسته‌ای با رنگ روشن استفاده می‌کنید، آستر ممکن است هنگام عرق کردن، پارچه بیرونی را لکه‌دار کند. همیشه قبل از تولید انبوه یک تست کرکینگ مرطوب انجام دهید.
  3. برچسب مراقبت را مطابقت دهید. اگر لباس بیرونی در دمای 40 درجه سانتی گراد با ماشین شسته شود، آستر باید حداقل دمای یکسان را تحمل کند. بسیاری از روکش‌های ابریشمی فقط به تمیز کردن خشک نیاز دارند، که این امر نحوه درک مصرف‌کنندگان از قیمت و راحتی را تغییر می‌دهد.
  4. الکتریسیته ساکن را بررسی کنید. آسترهای مصنوعی در آب و هوای خشک بسیار مستعد استاتیک هستند. کوپر، ویسکوز و پنبه گزینه های بهتری برای لباس های بافتنی یا لباس هایی هستند که مستقیماً روی جوراب شلواری پوشیده می شوند. همچنین می‌توانید از تامین‌کننده اینترلاین خود یک تثبیت‌کننده بخواهید که از لیز خوردن آستر داخل لباس جلوگیری کند.
  5. روی پرده غلبه نکنید. وقتی پارچه بیرونی و آستر مورد نظر را کنار هم می‌گیرید، هر دو انتهای آن را از دست خود بیاندازید: اگر لبه پایینی به شدت به یک طرف متمایل شد، آستر خیلی سنگین است. آستر هرگز نباید حرکت پوسته را کنترل کند.
  6. تعامل کمک هزینه درز را برنامه ریزی کنید. آستر باید در قسمت ضربدری شانه کمی بزرگتر باشد، اغلب 1 تا 1.5 سانتی متر برای یک ژاکت، تا هنگام حرکت بازوها، کشش را کاهش دهد. در دامن های راسته، آستر باید 1.5 سانتی متر از پوسته کوتاه تر باشد تا زیر سجاف ظاهر نشود.

اینترلاین: شریک ساختاری لاینینگ

حالا به لایه ای می رسیم که بین پوسته بیرونی و آستر قرار دارد: اینترلاین. اینترلینگ بسته به نحوه تولید می تواند گرما، پشتیبانی از شکل یا سفتی را ایجاد کند. در حالی که آستر باعث راحتی می‌شود، خط داخلی ساختاری را به وجود می‌آورد که باعث می‌شود یقه تیز بماند، یقه صاف بماند و کمربند در مقابل غلتیدن مقاومت کند. با توجه به تجربه کارخانه خودمان، روکشی که انتخاب می‌کنید تعیین می‌کند که آیا یک پیراهن شکل یقه‌اش را بعد از بیست دوره شستشو حفظ می‌کند یا خیر. بسیاری از خریداران برند فقط بر روی پوسته بیرونی تمرکز می کنند و در عین حال از خطوط داخلی غافل می شوند. بعداً، لباس با "چروک های حافظه" فرو می ریزد که اتو کردن منظم نمی تواند آنها را از بین ببرد.

خطوط غیر بافته از پیوند الیاف به یکدیگر با استفاده از فرآیندهای پیوند شیمیایی، حرارتی یا بخیه به جای بافتن ساخته می شوند. آنها معمولاً در مناطقی استفاده می شوند که به خاصیت ارتجاعی بالایی نیاز ندارند، مانند پانل های جلویی ژاکت ها، و سفتی و مقاومت بسیار خوبی در برابر شستشو ایجاد می کنند. در مقایسه، خط‌های بافته شده روی پلاک‌های جلویی، یقه‌ها و سرآستین‌ها استفاده می‌شود، جایی که پارچه باید در یک جهت خم شود بدون اینکه به طور دائم تا شود. به عنوان مثال، یک یقه پیراهن باکیفیت از یک روکش بافته شده استفاده می کند که کاملاً به پارچه صورت بیرونی می خورد و از آستر داخل جدا می شود.

اگر برای خط تولید از خط تولید استفاده می کنید، توجه داشته باشید که اکثر اینترلاین های قابل ذوب با یک روکش چسب در یک طرف عرضه می شوند. دانه پوشش، چگالی نقطه و دمای فعال سازی باید با تحمل حرارت پارچه بیرونی مطابقت داشته باشد. به همین دلیل، تولیدکنندگان خطوط داخلی معمولاً محصولات خود را به یک سری دماهای ذوب طبقه بندی می کنند که از حدود 100 درجه سانتی گراد تا 160 درجه سانتی گراد متغیر است.

Woven Plain and Twill Fusible Interlining روکش ساده و جناغی بافته شده قابل ذوب این خط بافته شده مقاومت خوبی در برابر سایش و چین و چروک با روکش صاف و پایدار دارد. ساختار تار و پود آن از پارچه صدفی پیروی می کند و آن را برای یقه پیراهن، جلوی ژاکت و شلوارهای رسمی مناسب می کند. مشاهده محصول →

در تولید خودمان، خط‌های پارچه‌ای ساده و جناغی برای یقه‌های پیراهن، جلوی ژاکت و شلوارهای رسمی انتخاب می‌شوند. ساختار بافته شده باعث می‌شود که خط داخلی مانند پوسته کشیده شود، که از اثر سفت و تخته‌مانند یک خط داخلی غیر بافته بر روی یک صفحه پوشاک صاف جلوگیری می‌کند. برای کاربردهای فنی‌تر، می‌توانید چندین خط داخلی را در یک لباس ترکیب کنید: یک روکش غیر بافته به پانل‌های جلویی برای پشتیبانی، و یک آستر بافتنی به لایه داخلی برای بازگشت.

خطوط مدرن: فناوری ترکیب و مواد نبافته

بازار اینترلاین ها از بوم های بافته شده موی اسب که خیاط ها هنوز برای کت و شلوارهای سفارشی استفاده می کنند، فاصله زیادی گرفته است. در کارخانه‌های پوشاک مدرن، بیشتر خطوط داخلی با گرما فعال می‌شوند، که به دستگاه پرس اجازه می‌دهد کل پانل جلویی را در حدود دوازده ثانیه ذوب کند. روکش های فعال شده با گرما نه تنها بر شکل لباس بلکه بر نحوه رفتار لباس هنگام حرکت نیز تأثیر می گذارد. یک اینترلاین خوب ذوب شده نباید پس از خشکشویی بیش از حد لایه لایه شود، حباب بزند یا سفت شود.

متداول‌ترین بخش مدرن مورد استفاده، گروهی از الیاف غیر بافته با پیوند شیمیایی است که از چسب اکریلیک یا مصنوعی برای قفل کردن الیاف به هم استفاده می‌کنند. آنها اولین انتخاب برای ژاکت های تولید انبوه هستند، زیرا می توان آنها را بدون ساییدگی به اشکال پیچیده برش داد و نسبت به خطوط بافته شده مقرون به صرفه تر است. اینترلینت‌های بی‌بافته با پیوند شیمیایی خودمان با استفاده از خط پوشش دو نقطه‌ای تولید می‌شوند، فرآیندی که باعث ایجاد نقاط چسبنده ریز روی آسترها می‌شود تا چسب به طور یکنواخت ذوب شود و پس از ذوب شدن انعطاف‌پذیر بماند.

یکی دیگر از مقوله‌های مرتبط، روکش‌های غیر بافته بخیه‌ای است که با دوختن یک تار الیافی با سوزن‌های ظریف مونتاژ می‌شود. این ساختار میانی مقداری از نرمی و لطافت پارچه بافته شده را می دهد و در عین حال ثبات ابعادی یک محصول غیر بافته را حفظ می کند. اینترلینک‌های با دوخت اغلب در کت‌های زنانه با پوسته‌های پشم جوش استفاده می‌شوند، جایی که مواد همجوشی معمولی بیش از حد سنگین است و آستر بافته‌شده ممکن است خیلی سفت باشد.

Chemical Bond Nonwoven Interlining خط نابافت باند شیمیایی این روکش غیر بافته که عمدتاً از پلی استر ساخته شده است، پردازش در دمای بالا تا 260 درجه سانتیگراد را تحمل می کند و در سطوح مختلف احساس و تنفس ارائه می شود. معمولاً در آسترهای لباس و مواد فیلتر استفاده می شود و جایگزینی سبک وزن برای انواع بافته می شود. مشاهده محصول →

علاوه بر خطوط داخلی، یک خانواده فنی خاص به نام تثبیت کننده های گلدوزی وجود دارد. اگرچه اینها آسترهای لباس نیستند، اما در حین گلدوزی هدف بصری مشابهی دارند: آنها از پارچه زمینی حمایت می کنند تا بخیه های گلدوزی بدون چروکیدگی ترد باقی بمانند. اگر لباس‌های گلدوزی شده تولید می‌کنید، یک لایه پشتی تثبیت‌کننده که پاره می‌شود، می‌شوید یا بریده می‌شود، به میزان قابل توجهی میزان رد شدن شما در کارخانه را کاهش می‌دهد.

Two-Side Tearaway Crisp Polyester Embroidery Backing پشتی گلدوزی دو طرفه پلی استر ترد این پشتی که پاره می‌شود از پارچه‌های گلدوزی شده پشتیبانی می‌کند تا بخیه‌ها را ترد نگه دارد و از چروکیدگی جلوگیری کند. برای استفاده در زیر لباس طراحی شده است، پس از گلدوزی به طور تمیز پاره می شود و به کاهش نرخ رد تولید کمک می کند. مشاهده محصول →

بسیاری از پروژه های گلدوزی از یک پشتی پاره شده استفاده می کنند که مستقیماً زیر لباس قرار می گیرد. پس از اتمام گلدوزی، قسمت پشتی اضافی از دوخت جدا می شود و پشتی تمیز باقی می ماند. استفاده از یک لایه پشتی پلی استر با چسب تکراری با کیفیت بالا از پاره شدن پشتی در لحظات اشتباه و مسدود شدن سوزن جلوگیری می کند.

شش اشتباه متداول در لاینینگ که خریداران و فاضلاب مرتکب می شوند

انتخاب یا استفاده از آستر مستلزم تفکر دقیق تری از آن چیزی است که بسیاری از مردم انتظار دارند. اینها رایج ترین اشتباهاتی است که در کارخانه های پوشاک و آتلیه ها می بینیم:

  • اشتباه گرفتن آستر با خط داخلی اگر یک روکش بافته شده و قابل ذوب را در کل بدنه یک لباس قرار دهید، کتی خواهید ساخت که شبیه زره است و به طرز ناخوشایندی حرکت می کند. خط داخلی برای سفت کردن هدفمند یقه ها، یقه ها، پلاکت ها، سرآستین ها و کمربندها طراحی شده است، نه برای منطبق با تمام بدن.
  • انتخاب آستری که خیلی سنگین است. هنگامی که آستر از پوسته بیرونی وزن بیشتری دارد، لباس در نهایت به سمت جلو می‌چرخد و به شدت در لبه آن تا می‌شود. این نسبت باید همیشه کمتر از 70 درصد وزن پوسته برای اکثر لباس‌های سفارشی باقی بماند.
  • استفاده از آستر پلی استر براق برای لباس های تابستانی. پلی استر براق رطوبت را جذب نمی کند و هنگامی که دما به 28 درجه سانتیگراد یا بیشتر برسد احساس چسبندگی می کند. یک جایگزین بهتر برای لباس‌های تابستانی، آستر ویسکوز با پوشش کنترل استاتیک یا آستر مسی در صورت امکان است.
  • تنظیم آستر با کشش بیش از حد. در حین دوخت، آستر به آرامی روی تخت دستگاه حرکت می کند، در حالی که پارچه بیرونی مقاومت می کند و کشیده می شود. اگر اپراتور آستر را صاف بکشد، پس از دوخت 1 تا 2 سانتی‌متر از پوسته کوتاه‌تر می‌شود، که درزهای نامتعادلی را در سرتاسر تیغه‌های شانه ایجاد می‌کند. راه حل این است که آستر را راحت کنید، نه کشش آن.
  • نادیده گرفتن کمک هزینه درز در دریچه ها. در دامن یا ژاکت هواکش، آستر نباید مستقیماً به لبه های هواکش چسبانده شود. یک پلیسه جعبه ای در آستر سهولت لازم را می دهد تا دریچه آزادانه باز شود. بسیاری از دوره‌های طراحی الگو، اضافه کردن یک پلیسه 2.5 سانتی‌متری در دریچه وسط پشت را توصیه می‌کنند.
  • نادیده گرفتن اثر ذخیره سازی روی پوشش های همجوشی. برخی از آسترهای همجوشی رطوبت را در حین نگهداری جذب می کنند که ذرات چسب روی پوشش را مخدوش می کند. وقتی آستر بعداً با استفاده از دمای مناسب برای تخته خشک فشرده می شود، رطوبت اضافی باعث ایجاد تاول می شود. نگه‌داشتن الیاف‌های قابل ذوب در پلی کیسه‌های مهر و موم شده، این میزان را تا حدود 85 درصد کاهش می‌دهد.

سوالات متداول در مورد آستر در لباس

آیا می توانید از هر نوع پارچه ای به عنوان آستر استفاده کنید؟

از نظر فنی، بله، شما می توانید، اما از نظر کاربردی، هر پارچه ای مناسب نیست. اگر پارچه آستر خیلی سنگین باشد، لباس را پایین می‌کشد. اگر خیلی کشدار باشد، چین و چروک ایجاد می کند. اگر از قبل جمع نشده باشد، پس از شستن چروک می شود. توصیه می کنیم به پارچه های آستری خاص مانند کوپر، ویسکوز، ابریشم و پلی استر باتیست بچسبید.

آیا اینترلاین همان آستر است؟

نه. آستر یک لایه داخلی کامل است که جای درز را می پوشاند و لغزش بین لایه ها را بهبود می بخشد. اینترلاین یک لایه ساختاری است که بین پارچه بیرونی و آستر قرار می گیرد و استحکام، عایق حرارتی یا شکل خاصی را بهبود می بخشد. اینترلاین معمولاً فقط روی قسمت‌های خاصی از لباس مانند یقه، سرآستین و بند دوخته می‌شود، در حالی که آستر تمام بدن را می‌پوشاند.

تفاوت بین خط کشی و خط کشی چیست؟

خط زیر مستقیماً به پشت پارچه بیرونی متصل می شود و بخشی از همان قطعه می شود. بدون افزودن لایه داخلی مستقل، بدنه، کدورت یا تقویت می‌دهد. در مقابل، اینترلاین بین قسمت بیرونی و آستر قرار می گیرد و تقریباً همیشه برای عایق حرارتی یا دقت شکل انتخاب می شود، نه صرفاً برای حمایت از پارچه بیرونی از زیر.

چقدر پارچه اضافی برای آستر لازم است؟

به طور متوسط، بسته به سایز، شکل ظاهری، و اینکه آستین شامل آستین می شود، به 1.5 تا 2.5 متر پارچه آستری برای خط کشی یک کت یا لباس ساده نیاز دارید. برای یک دامن صاف، آستر معمولاً 0.6 برابر طول پارچه صدفی مصرف می کند، اما اگر دامن دارای چین کامل یا پانل های کناری باشد، این می تواند تغییر کند.

آیا آستر دستورالعمل های مراقبت از لباس را تغییر می دهد؟

بله. اگر پارچه بیرونی قابل شستشو با ماشین لباسشویی است اما آستر آن فقط خشک‌شویی است، لباس باید خشک شود یا با دست شسته شود. همیشه قبل از تأیید سفارش تولید، پوسته و آستر را با یک روش تمیز کردن آزمایش کنید. بسیاری از کارخانه‌ها پیشنهاد می‌کنند که آستر را از قبل آماده کنند تا آن را در ماشین شستشو دهند، اما این فرآیند هزینه را افزایش می‌دهد.

بهترین آستر برای کت پشمی چیست؟

کوپر، ویسکوز و هابوتای ابریشم همگی آسترهای عالی برای کت پشمی هستند. Cupro بهترین ترکیب از توانایی سر خوردن، قابلیت تنفس و جذب رطوبت را ارائه می دهد. اگر لباس بیرونی مقرون به صرفه تولید می کنید، تافته نرم میکرو پلی استر نیز قابل قبول است، اگرچه یک چهارم آستر بسته به الگوی آن باز می ماند.