شما می توانید یک لباس را به عنوان یک مبتدی بدوزید - در اینجا نحوه انجام این کار آورده شده است

بله، شما می توانید یک لباس را به عنوان یک مبتدی بدوزید - در اینجا نحوه انجام این کار آورده شده است

اگر قبلاً لباسی نساخته‌اید، ساختن لباس می‌تواند احساس ترسناکی داشته باشد - اما لازم نیست اینطور باشد. پاسخ کوتاه این است: با یک الگوی لباس ساده با خط A یا شیفت که برای مبتدیان رتبه بندی شده است، شروع کنید، یک پارچه ثابت مانند پوپلین نخی یا کتانی را انتخاب کنید و آن را یک قدم بردارید. بیشتر مدل های لباس مبتدی را می توان در یک آخر هفته تکمیل کرد، حتی اگر قبلاً هرگز چرخ خیاطی را لمس نکرده باشید. نکته کلیدی آماده سازی است – قبل از بریدن یک قطعه، ابزار، پارچه و چند تکنیک اساسی را درک کنید.

این راهنما شما را در همه چیز راهنمایی می کند: انتخاب الگوی مناسب، انتخاب پارچه، درک زمان و چرایی استفاده خط کشی ، تکه های خود را برش دهید، آنها را به هم بدوزید و لباس خود را به گونه ای تکمیل کنید که براق و حرفه ای به نظر برسد. هر مرحله شامل توصیه های خاص و قابل اجرا است – نه تشویق مبهم.

انتخاب الگوی مناسب برای اولین لباس

انتخاب الگو جایی است که اکثر مبتدیان اشتباه می کنند. آنها چیزی را انتخاب می کنند که ظاهر آن را دوست دارند - یک لباس غلاف با درزهای شاهزاده خانم، یا یک لباس پیچیده با نیم تنه - و سپس پروژه را نیمه کاره رها می کنند زیرا بسیار دشوار است. در مقابل آن انگیزه مقاومت کنید.

چه چیزی یک الگو را "مبتدی پسند" می کند

به دنبال الگوهایی باشید که به صراحت برچسب "آسان"، "مبتدی" یا با رتبه بندی مهارت 1 از 5 ستاره دارند. مارک های قابل اعتماد برای مبتدیان عبارتند از Simplicity، McCall's، و Butterick - که همگی الگوهایی را با دستورالعمل های دقیق و گام به گام و نقاط درز بزرگ (معمولاً ⅝ اینچ یا حدود 1.5 سانتی متر) منتشر می کنند. الگوهای با کمتر از 8 قطعه الگو معمولاً مطمئن ترین شرط شما هستند.

بهترین مدل لباس برای مبتدیان عبارتند از:

• لباس خط الف: به آرامی از کمر یا باسن بیرون می زند و مشکلات تناسب اندام را برطرف می کند
• لباس شیفت: سیلوئت صاف، شکل دادن به حداقل، تکه های بسیار کم
• سارافون با کمر کشسان: بدون نیاز به زیپ، تنظیم آسان
• بسته بندی لباس با بستن کراوات: تناسب قابل تنظیم، بدون بسته شدن پیچیده

خواندن پاکت قبل از خرید

هر الگوی خیاطی همراه با یک پاکت چاپی است که هر آنچه را که باید بدانید به شما می گوید. در پشت، الزامات پارچه را بر اساس اندازه، انواع پارچه پیشنهادی، مفاهیم مورد نیاز (زیپ، دکمه، کش) و اندازه‌گیری تمام شده لباس خواهید دید. همیشه اندازه‌های نهایی را بررسی کنید - نه فقط برچسب اندازه - زیرا اندازه‌بندی الگوی متفاوت از لباس‌های آماده است. اندازه 14 در الگوی Simplicity ممکن است با سایز 18 در یک فروشگاه لباس مطابقت داشته باشد.

قبل از خرید الگوی سینه، کمر و باسن خود را کامل اندازه بگیرید ، سپس با نمودار اندازه الگو مقایسه کنید. اگر بین اندازه‌ها قرار می‌گیرید، اندازه بزرگ‌تر را برش دهید و آن را درآورید - برداشتن پارچه راحت‌تر از اضافه کردن آن است.

انتخاب پارچه مناسب - و چرا مهمتر از آن چیزی است که فکر می کنید

انتخاب پارچه می تواند اولین پروژه شما را ایجاد یا شکست دهد. ابریشم‌های لغزنده، پیراهن‌های کشدار، و کتانی‌های آزاد بافته شده همگی در زیر سوزن رفتار غیرقابل پیش‌بینی دارند - در حین برش تغییر می‌کنند، در حین دوخت کش می‌شوند و در هر لبه‌ای می‌سوزند. تا زمانی که کمی اعتماد به نفس ایجاد نکرده اید، به پارچه هایی بچسبید که ثابت می مانند.

بهترین پارچه ها برای دوخت لباس مبتدی

برای اولین پروژه خود از پارچه ابریشمی، ساتن، مخملی و هر چیزی که برچسب "فقط خشکشویی" دارد خودداری کنید. این پارچه ها به تکنیک ها و ابزارهای تخصصی نیاز دارند که پس از کسب تجربه اولیه به آن ها نیاز نخواهید داشت.

همیشه پارچه خود را از قبل بشویید

قبل از بریدن یک تکه، پارچه خود را به همان روشی که قصد دارید لباس تمام شده را بشویید، بشویید و خشک کنید. پنبه می تواند جمع شود تا 10% در اولین شستشو - به این معنی که لباسی که قبل از شستن کاملاً می‌آید می‌تواند 2 تا 3 اینچ کوتاه‌تر شود. قبل از شستشو همچنین سایزبندی را از بین می برد (یک ماده شیمیایی سفت کننده که در طول تولید استفاده می شود) و به رفتار طبیعی پارچه هنگام دوخت کمک می کند.

اینترلاین چیست و افراد مبتدی چه زمانی باید از آن استفاده کنند

اصطلاحی که بسیاری از مبتدیان را جذب می کند این است خط کشی . فنی به نظر می رسد، اما مفهوم آن ساده است: خط داخلی یک لایه پارچه اضافی است که بین پارچه بیرونی شما (پارچه مد) و آستر یک لباس قرار گرفته است. از آن برای افزودن ساختار، گرما، تیرگی یا بدن استفاده می‌شود – و درک زمان استفاده از آن می‌تواند به طور چشمگیری کیفیت لباس تمام شده شما را بهبود بخشد.

رابط در مقابل آستر: درک تفاوت

این سه اصطلاح اغلب حتی توسط فاضلاب های با تجربه اشتباه گرفته می شوند. در اینجا یک تفکیک واضح است:

• Interfacing یک ماده سفت یا نیمه سفت (معمولاً قابل ذوب - به این معنی که اتو می‌شود) روی نواحی خاصی مانند یقه‌ها، سرآستین‌ها، کمربندها و بند دکمه‌ها برای افزودن ساختار و جلوگیری از کشش اعمال می‌شود. هدفمند است، نه کامل.
• Lining یک لایه جداگانه در داخل لباس دوخته می شود که معمولاً از پارچه ای صاف مانند پلی استر یا چارموز ابریشمی دوخته می شود. درزهای خام را می پوشاند، باعث می شود لباس راحت تر لیز بخورد و یک روکش صیقلی به آن اضافه کند.
• اینترلاین یک لایه داخلی کامل است که از همان تکه های الگوی پارچه مد بریده شده است، سپس مستقیماً به سمت اشتباه پارچه بیرونی دوخته می شود (به طور موقت) تا دو لایه به عنوان یکی عمل کنند. سپس آستر روی پارچه‌های خط‌دار اضافه می‌شود.

به این موضوع فکر کنید: اینترفیسینگ درمان نقطه ای است، آستر پوشش داخلی است، و اینترلاین پرکردن بین آن است.

وقتی واقعاً در لباس نیاز به اینترلاین دارید

اینترلاین برای هر لباسی مورد نیاز نیست - در واقع، بیشتر پروژه‌های مبتدی غیر رسمی به طور کامل از آن صرف نظر می‌کنند. اما شرایطی وجود دارد که استفاده از مواد داخلی تفاوت قابل توجهی در نتیجه نهایی ایجاد می کند:

• پارچه های شفاف یا نیمه شفاف: اگر پارچه بیرونی شما به اندازه‌ای سبک است که از بین برود - مانند پارچه‌های پنبه‌ای پارچه‌ای، پارچه‌های پارچه‌ای یا پارچه‌های کتانی آزاد بافته شده - یک خط داخلی بدون تغییر ظاهر لباس از بیرون، کدورت می‌افزاید. یک لایه باتیست پنبه ای نازک یا ارگانزای ابریشمی در اینجا به خوبی کار می کند.
• بدنه های ساختار یافته: برای لباسی که باید شکل خود را حفظ کند - مانند نیم تنه با نیم تنه مشخص یا یقه ساختار یافته - خط داخلی بدن را اضافه می کند و از ریزش یا چروک شدن پارچه جلوگیری می کند. بوم خیاط یا موسلین پنبه ای انتخاب های متداول خط کشی برای این منظور هستند.
• لباس های زمستانی یا مناسبتی: افزودن لایه ای از پارچه فلانل نرم، پنبه برس خورده یا پشم بره به یک لباس رسمی گرما را بدون حجیم می کند. این تکنیک به طور گسترده ای در لباس های مد لباس عروس و مدل های بالا استفاده می شود.
• لباس هایی با پارچه های تزئینی که به شدت ساییده می شوند: برخی از پارچه‌های مد - به‌ویژه پارچه‌های توید آزاد بافته شده یا بافت‌های باز بافته شده - از این‌که قبل از دوخت به یک لایه داخلی ثابت تبدیل می‌شوند، سود می‌برند، که از تغییر شکل پارچه در حین کار با آن جلوگیری می‌کند.

نحوه اعمال اینترلاین: گام به گام

بر خلاف رابط، اینترلاین با پارچه ذوب نمی شود - آن را بافته است. در اینجا روند اساسی وجود دارد:

1. خط داخلی را از همان تکه های الگوی پارچه مد خود برش دهید و خطوط دانه را با دقت مطابقت دهید.
2. خط میانی را در سمت اشتباه پارچه مد قرار دهید و تمام لبه ها را تراز کنید.
3. با استفاده از یک کوک بلند (حدود 3 تا 4 میلی متر) دو لایه را در اطراف لبه ها با هم بچسبانید یا به صورت ماشینی بچسبانید. ⅜ اینچ از لبه فاصله بگیرید تا ضایعات داخل قسمت درز پنهان شود.
4. از این مرحله به بعد، دو لایه را به عنوان یک تکه پارچه رفتار کنید و لباس خود را مطابق با الگو بدوزید.

برخی از فاضلاب‌ها همچنین می‌زنند (یک دوخت دستی که به شکل ماهی‌ماهی به جلو و عقب می‌رود) روی پارچه مد را در امتداد خطوط چین می‌کشند - مانند دارت - بنابراین لایه‌ها جابه‌جا نمی‌شوند یا حباب نمی‌زنند. این مرحله اضافی برای مبتدیان اختیاری است اما نتیجه تمیزتری را ایجاد می کند.

پارچه های متداول و کارهایی که انجام می دهند

• باتیست یا چمن پنبه ای: سبک، قابل تنفس، حداقل حجم را اضافه می کند. عالی برای پارچه های شفاف
• ارگانزا ابریشم: سفت اما سبک وزن، ساختار و بدنه را بدون وزن اضافه می کند. رایج در اندام های مد لباس.
• پنبه فلانل یا برس خورده: گرما را اضافه می کند. برای لباس های زمستانی یا کت های با پارچه های سنگین تر مناسب است.
• موسلین پنبه ای: ارزان، همه کاره، پارچه های بیرونی آزاد بافته شده را تثبیت می کند.
• پشم یا دمت بره: ضخیم و نرم، در لباس‌های شیک یا شب برای افزودن پارچه‌ای مجلل و گرما استفاده می‌شود.

به عنوان یک مبتدی، به احتمال زیاد هنگام کار با لباسی که از پارچه شفاف استفاده می کند یا زمانی که الگوی شما به شما دستور می دهد ساختاری به بالاتنه اضافه کنید، با اینترلینر مواجه خواهید شد. اگر الگوی شما اشاره ای به اینترلاین ندارد، تقریباً مطمئناً برای اولین پروژه معمولی به آن نیاز ندارید.

ابزارهایی که قبل از شروع برش نیاز دارید

داشتن ابزار مناسب نه تنها خیاطی را آسان می کند، بلکه دوخت دقیق را ممکن می کند. شما نیازی به نصب گران قیمت ندارید، اما چند مورد خاص غیرقابل مذاکره هستند.

ابزارهای ضروری برای مبتدیان

• قیچی پارچه: هرگز از قیچی کاغذی روی پارچه استفاده نکنید - آنها الیاف را به جای بریدن تمیز خرد می کنند. یک جفت قیچی خوب خیاطی 8 تا 10 اینچی (حدود 20 تا 40 دلار) تفاوت زیادی ایجاد می کند.
• چاک دهنده درز: شما اشتباه خواهید کرد. چاک دهنده درز به شما امکان می دهد دوخت را به طور تمیز و بدون آسیب رساندن به پارچه باز کنید. دو تا بخرید - یکی را از دست خواهید داد.
• نوار اندازه گیری: یک پارچه قابل انعطاف یا نوار وینیل، حداقل 60 اینچ طول.
• پین یا گیره: پین های سر شیشه ای برای پارچه های بافته شده؛ گیره های شگفت انگیز برای پارچه های ضخیم یا چند لایه.
• اتو و میز اتو: فشار دادن درزها به صورت باز یا به یک طرف یکی از تاثیرگذارترین کارهایی است که می توانید برای نتیجه ای حرفه ای انجام دهید. هرگز از فشار دادن غافل نشوید.
• گچ پارچه ای یا خودکار علامت گذاری: برای انتقال علائم الگو مانند نقاط دارت، بریدگی ها و خطوط دانه.
• چرخ خیاطی: هر ماشین پایه ای با دوخت مستقیم و دوخت زیگزاگ کار می کند. Brother، Singer، و Janome همگی ماشین های سطح پایه قابل اعتمادی را با قیمت کمتر از 200 دلار می سازند.

سوزن و نخ ماشینی

برای هر پروژه از یک سوزن جدید استفاده کنید - سوزن کسل کننده باعث رد شدن بخیه ها، گرفتگی ها و درزهای چروکیده می شود. برای لباس های نخی یا کتان، از یک سوزن جهانی در سایز 80/12 یا 90/14 استفاده کنید. نخ باید تا حد امکان با پارچه شما مطابقت داشته باشد. نخ پلی استر تقریباً روی همه انواع پارچه کار می کند و به خوبی در هنگام شستشو مقاومت می کند.

چگونه قطعات الگوی خود را به طور دقیق برش دهیم

بدون شک برش مهمترین مرحله در کل فرآیند دوخت است. برش نادرست منجر به درزهایی می شود که با هم مطابقت ندارند، لباس هایی که مناسب نیستند و ناامیدی که مردم را برای همیشه از خیاطی دور می کند. به خودتان فضای زیادی بدهید - در حالت ایده آل یک میز تخت بزرگ - و وقت خود را صرف کنید.

آماده سازی و فشار دادن الگو

الگوهای دستمال کاغذی تا شده و اغلب چین دار می شوند. قبل از برش، تکه های الگوی خود را با اتوی خشک روی پایین ترین حالت فشار دهید تا صاف شوند. قطعات طرح چین دار روی پارچه قرار نمی گیرند که منجر به برش های نادرست می شود. اگر نگران آسیب دیدن دستمال هستید، یک پارچه نازک بین اتو و کاغذ قرار دهید.

خط دانه اختیاری نیست

هر قطعه الگو دارای یک خط دانه است - یک فلش چاپ شده که به شما می گوید چگونه قطعه را روی پارچه تراز کنید. خط دانه باید موازی با لبه پارچه (لبه تمام شده) باشد. اگر خط دانه را نادیده بگیرید و قطعات را به صورت کج برش دهید، لباس روی بدن شما پیچ خورده، به طور ناهموار آویزان می شود یا در جهت های نامطلوب کشیده می شود. از یک خط‌کش برای اندازه‌گیری فواصل مساوی از پیکان خط دانه‌ای به سمت خلف در هر دو انتها استفاده کنید تا مطمئن شوید که قبل از سنجاق کردن واقعاً موازی است.

نکات برش که تفاوت ایجاد می کند

• از وزنه های الگو (یا قوطی سوپ) به جای سنجاق برای نگه داشتن قطعات الگو در محل برش استفاده کنید - این سریعتر و دقیق تر از سنجاق کردن است.
• به جای ضربه های کوتاه، با حرکات بلند و صاف برش دهید - لبه های تمیزتری خواهید داشت.
• بریدگی ها را به سمت بیرون (دور از پارچه) برش دهید، نه به سمت داخل - بریدگی ها علائم مثلثی کوچکی روی لبه های الگو هستند که به شما کمک می کنند قطعات را هنگام دوخت هماهنگ کنید.
• قبل از برداشتن تکه‌های الگو، تمام نشانه‌های الگو - نقاط دارت، خطوط وسط، محل‌های جیب را به پارچه منتقل کنید. از گچ، یک خودکار علامت گذاری که با هوا یا آب محو می شود، یا آثار نخ های کوچک با دست استفاده کنید.

دوخت لباس با هم: مروری گام به گام

هر الگوی ترتیب دوخت خاص خود را دارد و شما همیشه باید این ترتیب را دنبال کنید. الگوها طوری مهندسی شده اند که بتوانید به راحتی به هر درز دسترسی داشته باشید - از یک مرحله بگذرید و در نهایت سعی خواهید کرد داخل یک لوله بدوزید. با این حال، در اینجا توالی کلی برای اکثر لباس های ساده آمده است:

مرحله 1: دارت ها را بدوزید

دارت ها اشکال مثلثی تا شده و دوخته شده ای هستند که منحنی های سه بعدی را ایجاد می کنند - معمولاً در سینه، کمر و پشت. از انتهای پهن به سمت نقطه بدوزید و لبه پارچه را در نوک آن بدوزید و یک دم نخ 3 اینچی باقی بگذارید. دم‌ها را به جای پشت دوختن ببندید - دوخت در نقطه دارت یک توده کوچک ایجاد می‌کند. دارت های سینه را به سمت پایین فشار دهید. دارت های کمری را به سمت مرکز لباس فشار دهید.

مرحله 2: به قسمت Bodice Pieces بپیوندید

برای بالاتنه دو تکه (جلو و پشت) ابتدا درزهای شانه و سپس درزهای کناری را بدوزید. بریدگی ها را با دقت مطابقت دهید. قبل از رفتن به مرحله بعد، هر درز را باز یا به یک سمت فشار دهید، همانطور که الگوی شما نشان داده شده است - فشار دادن در حین حرکت چیزی است که یک لباس دست ساز را از یک لباس حرفه ای جدا می کند.

مرحله 3: دامن را بسازید

جلوی دامن را به پشت دامن در درزهای کناری وصل کنید. اگر دامن جمع شده است، قبل از جمع کردن، دو خط موازی دوخت بلند (3 تا 4 میلی متر) در امتداد لبه بالایی تکه های دامن، بین شکاف ها، بکشید. نخ های ماسوره را به آرامی بکشید تا پارچه به طور یکنواخت جمع شود و پری آن پخش شود تا با طول لبه کمر بالاتنه مطابقت داشته باشد.

مرحله 4: نیم تنه و دامن را بپیوندید

با کناره های راست کنار هم، دامن را به بالاتنه در قسمت درز کمر سنجاق کنید، درزهای کناری و هر بریدگی را با هم هماهنگ کنید. با دامن جمع شده در بالا بدوزید تا بتوانید پری آن را کنترل کنید - اگر قسمت جمع شده را به سمت پایین بدوزید، سگ های تغذیه ممکن است دسته ها را به طور ناهموار جابجا کنند. درز را به سمت بالاتنه فشار دهید.

مرحله 5: زیپ یا بسته را نصب کنید

برای اکثر لباس های مبتدی، یک زیپ وسط یا نامرئی در قسمت وسط پشت یا درز کناری استفاده می شود. زیپ‌های نامرئی مرتب‌تر هستند، اما به پای فشاری خاصی نیاز دارند. اگر الگوی شما نیاز به یک زیپ در مرکز دارد، دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال کنید - نصب زیپ جایی است که بسیاری از مبتدیان با مشکل مواجه هستند، اما این تکنیک با تمرین سریع و شهودی می‌شود.

به عنوان یک جایگزین، بسیاری از الگوهای مبتدی به جای زیپ از یک پوشش کمری الاستیک استفاده می کنند - اگر می خواهید از بسته شدن کامل در پروژه اول خود جلوگیری کنید، این یک انتخاب عالی است.

مرحله 6: یقه و سوراخ بازو را تمام کنید

این لبه های منحنی باید تمیز شوند. گزینه‌ها عبارتند از: نوار بایاس (نوار پارچه‌ای که دور لبه خام می‌پیچد)، روکش (یک تکه پارچه جداگانه که سمت راست به سمت راست دوخته شده، سپس به سمت داخل چرخانده می‌شود)، یا یک سجاف نورد شده باریک. نوار تعصب برای مبتدیان ساده ترین است. هنگامی که چند بار تمرین کرده اید، روکش ها تمیزترین نتیجه را می دهند.

مرحله 7: لباس را لبه دار کنید

لباس را بپوشید و زمانی که کفش های معمولی خود را می پوشید، از شخصی بخواهید که خط پاچه را با گچ یا سنجاق علامت بزند. لبه‌های لباس به ندرت حتی زمانی که از روی زمین اندازه‌گیری می‌شوند کاملاً بی‌نقص است - وضعیت بدنی، روکش پارچه و تفاوت‌های ظریف در ساختار به این معنی است که باید آن را روی بدن خود بررسی کنید. حداقل 1.5 اینچ از سجاف برای یک سجاف چرخان شده اولیه در نظر بگیرید. سجاف را به سمت بالا فشار دهید، آن را در جای خود قرار دهید و سپس با ماشین (با استفاده از کوک سجاف کور یا دوخت مستقیم) یا با دست با استفاده از یک کوک لغزنده برای پایان نامرئی بدوزید.

تکمیل درزها تا لباس شما ماندگار شود

درزهای خام و ناتمام در هنگام شستشو از بین می روند و - به مرور زمان - لباس را از داخل به بیرون ضعیف می کنند. تکمیل درزها حتی در پروژه های ساده یک مرحله غیرقابل مذاکره است.

روش های تکمیل درز برای مبتدیان

• دوخت زیگزاگ: ساده ترین روش اگر یک چرخ خیاطی استاندارد دارید. در امتداد هر لبه خام جای درز یک زیگزاگ بدوزید. زیباترین پایان نیست، اما بسیار موثر است.
• سرگر/اورلاکر: اگر به سرگر دسترسی دارید، درز را با یک پاس ترمیم و تکمیل می کند. این استاندارد در تولید پوشاک تجاری است.
• قیچی صورتی: قیچی با تیغه زیگزاگی که یک لبه تزئینی را برش می دهد و کند می شود. بهترین گزینه برای پارچه های محکم بافته شده مانند پوپلین پنبه ای است.
• درز فرانسوی: تکنیکی که در آن لبه های خام درون خود درز محصور می شوند. به زیبایی تمیز به نظر می رسد و برای پارچه های سبک وزن در درزهای مستقیم مناسب است.
• پایان درز هنگ کنگ: نوار بایاس دور هر لبه خام تا می شود و به پایین دوخته می شود. کار فشرده اما ظریف - تکنیکی که ارزش یادگیری برای لباس های مناسبتی را دارد.

اضافه کردن آستر به لباس خود - و اینکه آیا شما باید

آستر لباس را در برابر پوست راحت‌تر می‌کند، ساختار داخلی را پنهان می‌کند (از جمله هر خط داخلی که اضافه کرده‌اید)، از چسبیدن پارچه بیرونی جلوگیری می‌کند و با محافظت از پارچه مد در برابر روغن‌های بدن و عرق، عمر لباس را افزایش می‌دهد. برای لباس های رسمی، ساختار یافته یا شفاف، آستر تقریبا همیشه ارزش کار اضافی را دارد.

برای یک لباس مبتدی ساده در یک پنبه مات، آستر اختیاری است. اگر با یک پارچه شفاف کار می کنید و یک لایه داخلی برای تیرگی اضافه کرده اید، می خواهید که آستر آن خط داخلی را بپوشاند و ظاهری تمیز به داخل لباس بدهد. پارچه های آستر متداول عبارتند از آستر پلی استر (ارزان و در دسترس)، ریون Bemberg (قابل تنفس، پرده زیبا، کمی گران تر) و باتیست نخی (مناسب برای لباس های کودکان یا لباس هایی که در هوای گرم می پوشند).

آستر معمولاً به عنوان یک "پوسته" جداگانه با استفاده از تکه‌های الگوی یکسان (منهای درز در لبه‌ها) ساخته می‌شود، سپس با طرف‌های نادرست رو به روی لباس وارد لباس می‌شود. این دو لایه در یقه، سوراخ بازو و بند کمر به هم متصل می شوند اما به صورت آزاد در لبه آن آویزان می شوند.

اشتباهات رایج مبتدیان (و نحوه اجتناب از آنها)

اکثر ناامیدی های مبتدی از تعداد انگشت شماری از مشکلات قابل پیش بینی ناشی می شود. دانستن آنها از قبل به شما یک مزیت واقعی می دهد.

پرش از موسلین (لباس آزمایشی)

موسلین یک نسخه آزمایشی خشن از لباس شما است که قبل از برش به مواد خوب شما با پارچه ارزان دوخته شده است. فاضلاب های مجرب تقریباً برای هر لباسی که می دوزند، موسلین درست می کنند. برای یک مبتدی، درست کردن موسلین از اهمیت بیشتری برخوردار است - می‌توانید ترتیب ساخت و ساز را تمرین کنید، مسائل مربوط به تناسب را شناسایی کنید، و قبل از متعهد شدن به پارچه واقعی، تنظیمات را انجام دهید. موسلین پنبه ای ارزان قیمتی در حدود 2 تا 4 دلار در هر یارد دارد و سرمایه گذاری زمانی برای یک پروژه پیچیده یا گران قیمت همیشه ارزشش را دارد.

فشار ندادن در حین رفتن

مطالعه ساخت پوشاک در هر سطح حرفه ای همین را به شما می گوید: فشار دادن نیمی از دوخت است. درزهایی که به صورت باز یا کناره فشرده می شوند، صاف قرار می گیرند و ظاهری شفاف ایجاد می کنند. درزها بدون فشار به سمت بالا می روند و پارچه اطراف خود را مخدوش می کنند. هر درز را قبل از دوختن درز دیگر فشار دهید.

استفاده از طول دوخت نادرست

طول دوخت پیش‌فرض در اکثر ماشین‌ها 2.5 میلی‌متر است - این برای اکثر پارچه‌های لباس بافته مناسب است. از یک بخیه بلندتر (3-4 میلی متر) برای بخیه زدن (دوخت موقت) استفاده کنید تا برداشتن آن آسان باشد. هرگز از طولانی ترین حالت دوخت برای درزهای ساختمانی دائمی استفاده نکنید - بخیه ها خیلی شل خواهند بود و ممکن است تحت فشار کشیده شوند.

کشش پارچه هنگام دوخت

بگذارید سگ های تغذیه دستگاه کار را انجام دهند. بسیاری از مبتدیان پارچه را پشت سوزن می‌گیرند و کمی می‌کشند - این امر حتی پارچه‌های بافته شده پایدار را کشیده و باعث ایجاد درزهای مواج و مخدوش می‌شود. به جای کشیدن پارچه، پارچه را به آرامی از کناره ها هدایت کنید.

نادیده گرفتن تنظیمات تناسب تا پایان

لباس خود را در مراحل مختلف ساخت - بعد از مونتاژ بالاتنه، بعد از چسباندن دامن، قبل از سجاف کردن، امتحان کنید. تشخیص زودهنگام مشکل به معنای انجام یک تنظیم ساده است. گرفتن آن در پایان به معنای برداشتن ساعات کار است. برای درزهایی که قصد دارید قبل از اتمام دائمی، از بخیه های پایه دار (بخیه های بلند که به راحتی برداشته می شوند) استفاده کنید.

در واقع دوخت لباس به عنوان مبتدی چقدر طول می کشد؟

انتظارات واقع بینانه مهم است. بسیاری از آموزش‌های آنلاین باعث می‌شوند دوخت لباس سریع به نظر برسد - و برای فاضلاب‌های مجرب، می‌تواند اینطور باشد. اما به عنوان یک مبتدی، زمان را برای خواندن دستورالعمل ها، سنجاق کردن با دقت، خواندن مجدد دستورالعمل ها، برداشتن اشتباهات و فشار دادن در هر مرحله در نظر بگیرید.

این تخمین ها فرض می کنند که شما از یک الگوی مبتدی روشن کار می کنید. پروژه‌های پیچیده‌تر - پروژه‌هایی که به لایه‌بندی، آستر کامل و بدنه‌های ساختاری نیاز دارند - به طور طبیعی حتی برای فاضلاب‌های میانی زمان بیشتری می‌برند. عجله نکن هدف در لباس اول شما تمام کردن آن و یادگیری از این فرآیند است، نه سرعت.

الگوهای لباس توصیه شده برای مبتدیان که ارزش شروع را دارد

به جای اینکه شما را مجبور به جستجو در میان صدها الگو کنیم، در اینجا برخی از گزینه‌های تحسین‌شده‌ای وجود دارد که مبتدیان با موفقیت آن‌ها را تکمیل می‌کنند:

• Simplicity 8998: یک لباس گشاد و راحت با تنوع‌های متعدد، دارای رتبه «آسان». عالی برای اولین پروژه
• McCall's M7351: لباس شیفت ساده با حداقل تناسب مورد نیاز. خطوط تمیز، عالی برای تمرین درزهای مستقیم.
• پیراهن توسکا Grainline Studio: یک الگوی مستقل با دستورالعمل های استثنایی. کمی پیشرفته تر اما بسیار خوب نوشته شده است - بسیاری از مبتدیان با آن موفق می شوند.
• کره B6453: مدل لباس بافتنی برای کسانی که می خواهند با پارچه های ژرسه کار کنند. امتیاز آسان، بدون نیاز به زیپ.
• گوزن و ماگنولیا: یک الگوی مستقل فرانسوی محبوب (موجود به زبان انگلیسی) با دامن دوست داشتنی و دستورالعمل های مبتدی واضح.

هر الگوی را که انتخاب می کنید، قبل از برش یک تکه، کل برگه دستورالعمل را بخوانید. درک کامل فرآیند ساخت و ساز قبل از شروع، باعث می شود هر مرحله تعجب آور نباشد و به شما کمک می کند از اشتباهات پرهزینه جلوگیری کنید.

نکاتی که در واقع در نتیجه نهایی تفاوت ایجاد می کنند

فراتر از مراحل فنی، چند عادت لباس هایی را که دست ساز به نظر می رسند از لباس هایی که به نظر حرفه ای دوخته شده اند، جدا می کند:

• گیره و بریدگی درزهای منحنی بعد از دوخت به منحنی های داخل (مقعر) و بریدگی منحنی های بیرونی (محدب) بچسبانید تا درز هنگام چرخش صاف باشد. بدون این مرحله، درزهای منحنی - مانند یقه و سوراخ بازو - کوبیده و کشیده می شوند.
• هنگام فشار دادن درزهای منحنی و دارت از ژامبون خیاطی استفاده کنید. ژامبون خیاطی یک ابزار فشار دادن سفت و کوسنی شکل است که انحنای بدن را تقلید می کند. فشار دادن یک درز منحنی روی یک ژامبون، شکل را به پارچه می‌دهد و به لباس شما کیفیتی سه‌بعدی می‌دهد که با فشار دادن صاف نمی‌توانید به آن دست پیدا کنید.
• صورت و یقه را زیر بخیه بزنید. پس از چسباندن روکش، جای درز را کوتاه کرده و گیره دهید، سپس یک ردیف دوخت روی روکش بسیار نزدیک به درز بدوزید - این همان دوخت است. روکش را به سمت داخل می کشد تا به خط گردن نگاه نکند. 90 ثانیه طول می کشد و تفاوت چشمگیری ایجاد می کند.
• قسمت های درز را در گوشه ها و تقاطع ها کوتاه کنید برای کاهش حجم هر جا که دو درز با هم تلاقی می کنند، یا جایی که گوشه ای باید چرخانده شود، قبل از چرخش، پارچه اضافی در قسمت های درز را جدا کنید. این از ایجاد نقاط ضخیم و توده ای جلوگیری می کند.
• همیشه یک پرس نهایی کل لباس تمام شده را انجام دهید قبل از امتحان کردن یا کنار گذاشتن آن یک لباس خوش فشار بسیار حرفه‌ای‌تر از لباس‌هایی با درزهای چروکیده و لبه‌های شل به نظر می‌رسد.